امروزه شهرها از دو نماد جغرافیایی (محیط طبیعی، اجتماعی و اقتصادی) و مصنوعی (محیط انسان ساخت - معماری) بهره مند هستند. بشر امروزه در پی فعالیت های روزانه و در تکاپو برای گذران زندگی روزمره و معاش خود و در جهت احداث مسکن، چه به عنوان سرپناه و چه به منظور سرمایه گذاری، مسمترا این دو نماد را تغییر شکل می دهد و محیط زیست شهری را دگرگون می سازد. در این فرایند فضاهای سبز، باغ ها و جنگل ها تبدیل به آسمان خراش ها و شهرک های مسکونی می شوند. آهن و آجر، سیمان و سنگ جایگزین سیمای ساختمانی شهرها که روزگارانی علاوه بر تامین محل سکونت انسان چشم اندازی سبز و زیبا در اختیار وی قرار می داد شده است. شهرنشینان امروزی گاهی که به درون خود می نگرند با احساس خلائی عمیق از دستیابی به طبیعت خود را به دور از آسایش و آرامش راستین می یابند. در مقابله با این مشکل، بشر از گذشته های دور به ایجاد بام های سبز یا باغ بام ها به عنوان راه حلی مناسب برای آشتی دوباره با طبیعت و تغییر چشم انداز شهری روی آورده است. در واقع بام سبز استفاده از فضاهای بلا استفاده و بی روح ساختمان های شهری در جهت ایجاد لکه های سبز می باشد. این امر علاوه بر جنبه زیبائی شناختی شهر موجب تلطیف هوا (در مقیاس میکرو کلیما) و کاهش آلودگی هوا و نهایتا بهبود محیط زیست ساکنان شهر می گردد.

طراحی اماکن ورزشی سبز، یک اقدام منحصر به فرد برای حفاظت از محیط زیست است. هدف از این مطالعه، شناسایی راهبرد های توسعه اماکن ورزشی سبز و زیرساخت های آنها بود. با توجه به ماهیت اکتشافی موضوع، از رویکرد تحقیق کیفی و روش کلاسیک نظریه داده-بنیاد استفاده شد. روش نمونه گیری هدفمند بود. پس از جمع آوری داده ها از 15 مصاحبه عمیق و نیمه ساختار یافته با متخصصان و افراد آگاه، اشباع نظری به دست آمد. تجزیه و تحلیل داده ها به روش کدگذاری سه مرحله ای باز، محوری و انتخابی استراس و کوربین با نرم افزار نرم افزار مکس کیودا 10 انجام شد. از 84 کد باز، 41 کد مربوط به راهبردهای موثر بر زیرساخت های اماکن ورزشی سبز با 9 مقوله شناسایی و در کد گذاری گزینشی دو نظریه ارایه شد. هفت راهبرد اصلی توسعه اماکن ورزشی سبز شناسایی گردید: راهبردهای فرهنگ سازی؛ راهبردهای قوانین و مقرارات تخصصی در طراحی، ساخت و بهره برداری؛ راهبردهای مدیریتی؛ راهبردهای مالی؛ راهبردهای تشویقی و حمایتی؛ راهبردهای تنبیهی و راهبردهای آموزشی برای متخصصان. پیشنهاد می گردد که در راستای حفظ محیط زیست و تعهد به مسیولیت اجتماعی، استفاده از راهبردهای مناسب از دیدگاه متخصصان برای توسعه اماکن ورزشی سبز مورد توجه ویژه قرار گیرد.

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ورزش در توسعه پایدار زیست­محیطی انجام شد.روش شناسی: روش پژوهش از منظر هدف توسعه­ای- کاربردی است و جهت گردآوری داده ­­ها از روش پژوهش کیفی از نوع اکتشافی استفاده شده است. جامعه آماری شامل کلیه مدیران رده بالای سازمان های ورزشی (اعم از کمیته ملی المپیک، وزارت ورزش و کلیه فدراسیون های ورزشی)، متخصصان و اساتید خبره مدیریت ورزشی در سطح ایران و همچنین برخی از مدیران سازمان حفاظت محیط­زیست ایران بود که 13 نفر از آنان با استفاده از نمونه­گیری هدفمند و تکنیک گلوله­برفی به­عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ­ها مصاحبه نیم­ساختاریافته بود. تحلیل داده ­­ها به روش تئوری داده­بنیاد از طریق فرآیند کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد.یافته ها: نتایج نشان داد که الگوی توسعه پایدار زیست­محیطی مبتنی بر ورزش متشکل از 211 مفهوم و 26 مقوله فرعی است که عوامل علّی شامل 4 مقوله، بسترها و زمینه­ ها 4 مقوله، عوامل مداخله­گر 5 مقوله، راهبردها 8 مقوله، پیامدها 4 مقوله و پدیده محوری شامل 1مقوله است.نتیجه گیری: نتایج مدل نشان داد که توسعه پایدار زیست­محیطی مبتنی بر ورزش از آینده­نگری، ارزش های زیست­محیطی ورزش، الزامات زیست­محیطی ورزشی، جنبش سبز ورزشی، عوامل آموزشی و پژوهشی، ارتباطی و ترویجی، اقتصادی، ساختاری و مدیریتی تاثیر می پذیرد و همچنین می تواند موجب بهره­وری سبز ورزشی و کیفیت زندگی و رفاه شهروندان شود.

Purpose: Something that happens in the future of a scientific field depends on today's view of young people about the future. The perception of young people from the future and their conception of the future is very important. The purpose of this study was to imaging the future of sports science from the perspective of educated youth. Method: The method of the present research is qualitative and exploratory research and in terms of purpose is applied research. The statistical population of the study included educated youth who are familiar with sports science and the snowball sampling method was used for interviews and theoretical saturation were obtained with 23 interviews. To analyze the data, the content analysis method has been used to obtain the information of this research. Findings: The results show the future of sports science among educated youth consists of seven main concepts that include: hope for a Green education system, excessive interest in working in the sports industry, basic reengineering, relative disappointment from the ability of authorities, social position through academic education, desire for empowerment and lack of skills, injustice, and utilitarianism. Conclusion: Finally, by observing the mental images of the youth, it can be stated that sports science will move towards the dystopia if the current situation continues, and it can move towards the utopia with fundamental changes. In this direction, the stakeholders of sports sciences need to be together and disagreements need to be managed as well as arbitrariness of sports science professionals should be reduced.

هدف: هدف از این پژوهش، طراحی الگوی ساخت استادیوم های ورزشی سبز بود.روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف در دسته مطالعات کاربردی قرار می گیرد و از حیث ماهیت داده ها، رویکردی آمیخته (کیفی-کمی) دارد. جامعه آماری بخش کیفی پژوهش شامل مدیران استادیوم های ورزشی کشور، قهرمانان ملی، مسئولین وزارت ورزش و جوانان و شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی کشور بود که در مجموع 40 نفر را در بر می گیرد. جامعه آماری بخش کمی شامل کلیه مدیران و کارکنان وزارت ورزش و جوانان و کارشناسان شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی کشور بودند که با استفاده از نمونه گیری تصادفی طبقه ای؛ 193 نفر از آنها به عنوان نمونه انتخاب شدند.یافته ها: بر اساس نتایج، در عامل پایداری زیست محیطی: شاخص های توجه به عدم تخریب اکوسیستم ها در منطقه، مکان یابی صحیح اماکن و فضاهای ورزشی و آلودگی حداقل هوا، زمین و خاک در طراحی و ساخت اماکن؛ در عامل مکان یابی به ترتیب شاخص های توجه به ﻣﺸﺨﺼﺎت ﺧﺎک زﻣﯿﻦ، توجه به ﺷﺮاﯾﻂ زﻣﯿﻦ از ﺣﯿﺚ ﺷﯿﺐ ﻣﻨﺎﺳﺐ، توجه به ﺷﻌﺎع ﻋﻤﻠﮑﺮدی ﻣﺤﻞ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ؛ و در عامل زیبایی شناختی به ترتیب شاخص های هارمونی، فرم، فضا، محیط، نور و رنگ به عنوان مهم ترین شاخص های مورد مطالعه شناسایی شدند.نتیجه گیری: با توجه به اهمیت مکان یابی در ساخت فضاهای ورزشی سبز، پیشنهاد می شود که در فرآیند طراحی و احداث استخرها، عوامل طبیعی و مصنوعی محیطی از جمله شرایط اقلیمی، ویژگی های دسترسی، وضعیت آب وهوا و توپوگرافی خاک مورد توجه ویژه قرار گیرد. علاوه بر این، با در نظر گرفتن نقش کلیدی اقتصاد در دوران معاصر، توصیه می شود که مدیران در برنامه ریزی و احداث فضاهای ورزشی، بر ابعاد اقتصادی و بهره وری بهینه این فضاها تمرکز ویژه ای داشته باشند تا علاوه بر تأمین نیازهای ورزشی، پایداری اقتصادی و استفاده حداکثری از این اماکن نیز تضمین شود.

هدف پژوهش حاضر تعیین تاثیر برندگرایی و بازارگرایی سبز بر عملکرد بازاریابی سبز برنامه های ورزشی شهرداری تهران می باشد. پژوهش حاضر پژوهشی توصیفی از نوع همبستگی و مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری تحقیق حاضر را مدیران شهرداری تهران (مدیران مناطق 22 گانه و مجموعه های ورزشی) تشکیل داد که تعداد آن ها 800 نفر است و نمونه آماری براساس فرمول کوکران 260 نفر انتخاب شد. در این تحقیق از پرسشنامه های برندگرایی و بازارگرایی سبز و عملکرد بازاریابی سبز استفاده شد. نتایج مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد که بازارگرایی سبز تاثیر مثبت و معنادار بر عملکرد بازاریابی سبز دارد. در حالی که، برندگرایی تاثیر معناداری بر عملکرد بازاریابی سبز نداشت. هم چنین، مشاهده شد که بازارگرایی سبز 8/52 درصد از واریانس عملکرد بازاریابی سبز را تبیین می کنند. بنابراین اتخاذ برنامه های راهبردی داخلی، جهت ارتقاء برندگرایی سبز در برنامه های ورزشی شهرداری تهران ضروری به نظر می رسد.